Dönem kapandı.

Yay burcundan çıkıyor zaman...

Hem iş kurdum
Hem ........

Bu dönence beni öldürecek.
Hep deprem gibi
Deprem gibi yıkıp yeniden kuruyor...

Ama artık bitti.

Güle Güle benim kutlu Dönencem,
Seneye görüşeceğiz inşallah...

16 Aralık 2010

Aralık çıkmazı...
Çıkar yol oldu yine.

Bu defa cadde oldu aktı üzerime.
Su gibi akıp giden hayatın içinde
Adım adım işliyorum kendimi
Uyku nedir bilmeyen kadere...

----------------------------------------------------------------

Kendime Ültimatom

İnancım o ki;
Bir gün iyi şeyler yazacağım.

Dünya da hiçbir insan yoktur ki;
Benim kadar iyi niyetli olsun
İnatla bir şeyi başarmaya dönük savaşsın.

Bundan kaçış yok!
İstediğin şeyin sorunlarını çözeceğine inanıyorsan,
Arkasında dur.

Duruyorum.
Duracağım.

Aralık

Bir Cengiz CANSIZ ritüeli belki de bu...
Gelen her Aralık ayına yazmak...
Hayatında şansa ve tılsıma yer vermeyen birinin,
sadece bir zamansal dilimden medet umması.

Aralık gelecek ve Cengiz kendini iyi hissedecek...

Evet aslında iyi hissediyorum yine. Hayat hakkım elimden alınırken hızla, biraz daha ilerdeyim geçmiş senelere göre.
Kimi şeyi bırakmışken geride, bazı şeyleri de önüme kattım...
Bıraktıklarım gün geçtikçe ufalırken gözümde, aldıklarım daha değerli gibi geliyor bana.

Bir Aşk aldım zaten önceki seneden emanet/hediye/herşey...
Emaneti taşıyorum çokça göğsümde
Hediyeyi saklıyorum güvenli bir yerde açmak üzere
Herşeyi anlamlandırıyorum gün geçtikçe...

Bir kayıplar silsilesi, en hakkeden suretlerde
Bir neşriyat dünün sokaklarından kalma, yeni caddelerde satılan;
İçerik başka, bambaşka.

Ölüyor muyum ne?
Psikozlarım mı arttı yoksa? bilmiyorum.

Vücut kimyamla oynuyor hayat
Hissediyorum sonsuzluğumun mağlubiyetini, ufka yaklaştıkça.

Ey Aralık;
Geldin yine...
HOŞGELDİN!

Ben sana gelene kadar, sen çıkageldin baskın basar gibi.
Ama bana bastılar bir çeyrek
Üzerinde itlerin türlü türlü silueti

Ey Aralık;
Hoşgeldin...

Ben erirken
Sen tut hayalimin resmini
Sonra bir kar...
Beyaz bir dinginlik üzerine sonra
Ölü toprağımın...

Dişlerim kalacak o beyaz altında
Sese aldırma sakın
Yağız tenim ürkütmez kar beyazı
Dişlerim iki cihanda direnmeye ayarlı...

Sonra bir gözyaşı
bir damla daha...
ve sonra.........................................

Kopar kızılcası soğuğun
Donar en tuzlu yaş toprağımda.

En Sonunda... Minik Bir HAK belki de.

aslında çokta emin değilim neleri hakkettiğime dair...
ALLAH bilir !!!
bakmayın böyle başlık attığıma...

çok uzun senelerin emeği var bu ufak ofiste.
ofis ufak, sermaye ufak ama hayaller de ortanca.
büyük olan tek şey varsa,
O da Eşime duyduğum AŞK'tır.

Ben sadece Mutlu olmak istedim...
Bilirim bir bardak suyun,
50 krş'un ne zor elde edildiğini.

Kimisi su der geçer...
menbayı satınalır...
umursamaz bile su'yun ne zor hakkedildiğini...

Kimisi çok susuz kalmıştır.
Mıh gibi gözlerinde taşır o susuz kaldığı seneleri.

İnsan kendi özünü ne yaparsa yapsın unutmaz!
Öz değişmez.

Yaş muaccel bir zamana dek...

Cengiz CANSIZ

Kısa not,. her zaman ki gibi.

En büyük hayalim,
Bir gün sadece yazmak.

Bugün düşündüm de şöyle bir...
Akıcı bir şekilde Kitap okumayalı
Araştırma yapmayalı ne çok zaman geçmiş.

Ben bunun için mi Doğdum!
Doğurdum kendimi?

Neyse,
Yat zıbar Cengiz.

Mesafeli kuşkular

Uykusuzluktan gözlerim acıyor.
Ama Ruhumun uyuması lazım gözlerimin kapanması için.

Yapacak o kadar çok iş var ki aslında...
Uyumak büyük bir lüks.
Ne var ki dünyalılar geceleri uyuyor,
ve geceleri her yer kapalı...

yarın tabela tasarımı için can'ın yanına gidicem
umarım bu hafta biter herşey.

Babamın canı sıkkın ayrıca,
İnşallah babamda rahatlar.
İnşallah.

üzücü...