Su gibi akıp giden bir gün, şikayetçi değilim ama daha iyi olabilirdi sanki.
İçerden Venüs'ün sesi geliyor hala, bugün büyük bir performans gösterdiği için hala uyumaya dirençli :)
Benim Aşk Kokulu Miss Kızım, elbette sen varoldukça dönecek dünya, annem gibi...
Annen gibi... ama emsalsiz bir Bebek olduğun gibi, emsalsiz bir Çocukluğa giriş yaptın bu sene Kreşle beraber :)
İş hayatımın en önemli döneminde, süper üstü güçlerinle neredeyse çalışmaya hiç fırsat vermedin, aklımda daima bu duygu ve yaşanmışlıklar kalacak elbette.
Bu seneye dair yazacağım başka bir şey yok, hedeflerimiz kısaca aşağıdaki gibi...
Gerçek manada depremden sonra 5,8 Silivri, hayatımız ciddi oranda yerle yeksan oldu, tamamen değişti. Hiç beklemediğim bir sokakta, nefret ettiğim bir evde yaşıyor, eksper projesiyle ilgili geciken takvimin huzursuzluğunu yaşıyorum.
Eskisi kadar negatif değilim, çünkü Venüs buna izin vermiyor, bir Cennet'im var benim!
Ayrıca bu yaşta daha fazla ne kadar üzülebilir ki insan.
42. yaşımdan beklentilerim aşağıdaki gibi;
- Anam Babam ve Ailemle Sağlıklı olmak.
- Bodrum'a Erkan'ın yanına gidebilmek
- Borçları bitirebilmek
- 5 kuruşu hesap etmeden markete girip çıkabilmek.
Zaten başka bir şey hiç istemedik ki...
Allah'ım sana Şükürler olsun Rabbim, Bana Namaz kılma ve huşu içinde secde edebilme fırsatı nasip eyle!
Şükürler olsun 42.Yaşıma,
Şükürler olsun verdiğin Anaya ve Babaya.
Eşe, Evlada.
