30 Aralık 2011

ay bitiyor...
bende bittim sayılır, bir pamukkale turu yüzünden rezil oldum, psikolojim bozuldu...
neyse, bu arada abd nin savaş çıkarmasına az kaldı,
yarın yola çıkacağım...

eskisi değil bu defa hiçbir şey,
geçmiş yılları geride bıraktım.
ve artık yeniden geçmişi getirmek için kasıyorum.
özgürlüğü çok geçmeden geri getireceğim.
farklı formlarda.

hoş kal,
tekrar yazamayabilirim sevgili Aralık,
ama sen hep beklenensin...

unutma, kafi

cengiz

çam Ağacı

bugün çam ağacı aldık, dün gece erkanda kalmıştık..
Bugün Pazar, seda hava almak istedi.
taksime gittik, meydana çıkınca orhan abiyi aradı..
Şansa denk geldi ve oradan tahtakaleye geçtik.
İncir, türk kahvesi vs aldı seda, daha doğrusu orhan abi aldı..
allah razı olsun

şlmdi kadıköy üzerinden eve gidiyoruz..
Çok uykum var
ve akşam annemlerdeyiz.

21 Aralık'tan bir ses - 2011

Aralık geldi geçiyor...
Tek değişiklik uzun zaman sonra top sakal bıraktım :)
Sakalı kesmekten üşeniyorum, hacivat gibi oldum lan :)

Pamukkale Turu'nda sıkıntı seziyorum, 40pax'lık yerin 20 si anca satıldı ve süre daraldı.
İnternet sitesi de tam gaz devam ediyor bakalım nasıl olacak...
Herşey zor iş, çok zor...

Bu seneyi yani 2012 'yi kazasız belasız atlatabilirsek ne ala...

Haydi by.

Doğum Günüm.

Bugün işte 16 Aralık 2011,
aradan tam 33 sene geçti...

Çok yorucu ve aslında anlamsız bir 33 sene.
Allah a adanmış günlerin uzağında,
Pek bir değeri olmuyor hayat denen mükafatın.
Mükafat diyorum, çünkü aslında hayat verilmiş bir armağandır insana...
Kimine tastamam, kimine eksik veriliyor; fark burada başlıyor zaten.

Bana nasıl verildiği bana kalsın,
Ben Şükrederim, Severim Allah'ıma her koşulda Rabb'im demeyi.
Sesi bile güzel , ağızdan çıkışı...

Geç uyandığım, uyandırıldığım bir hayatta
İlk istediğim şey halen geçerli...
Günahıyla Sevabıyla, kabul etsin Allah'ım beni.

Çünkü ben sırf O'na dönmek için yaşıyorum...
ve O'nun rızası için yapacağım, yaptığım işlerden ötürü.

İyi ki varım,
Ailem, Sedam, her bir şeyim eksiksiz!

Muhammet AS efendime Selamlar olsun,
Ailesine ve Ashabına...

Cengiz CANSIZ
16.12.1978

9 Aralık 2011

Zamanın ne kadar hızlı geçtiğini anlıyor musun ? bilmiyorum ...

Sırf bu zamanı yavaşlatabilmek için, gençliğimden veriyorum!
Kendimden ödün vermeden, ciddi bir zamanı hediye ediyorum hiçliğe...
Sebep?

... sebep, arkamdan gelecek olanlar daha çok düşünsünler, daha çok Rablerine itaat etsinler, fakire fukaraya yardım etsinler, yaratıcı ve esin verici şeyler üretsinler...

Ben çok hatalar yaptım zaman konusunda, o yüzden şimdi gecikmeli olarak zamanımdan ödün veriyorum!
Tüm bu koşturmacalar sona erdiğinde, her şey son bulduğunda proje olarak... biraz olsun nefes alacağım.
ve tahminim o ki, ancak o zaman geçmiş seneleri tartıp yeni baştan başlayabilirim yaşamaya...

En iyi yaşam Tecrübeli olandır!
Çünkü kalitesi yüksektir.
Bilinci açıktır.

Cengiz.

1 Aralık 2011 - 00:16

... Hoşgeldin.

Aralık ayının kutsallığı bende derindir, ezelden beridir... süregelen bir inanç.
Eskiden sundukları ve sunacakları ile, şu an ki beklentilerim arasında dağlar kadar fark var.

Aslında Sn.Aralık... bizden biraz iş geçmiş gibi geliyor bana ;)
Artık Evli bir adamım en başta, bu bile çok büyük bir gelişme ve değişiklik.
Bana sunacakların güç ve maneviyettan başka bir şey olmamalı bu saatten sonra.

Çoğu heyecanım haliyle yaşla orantılı olarak değişti Aralık...
Sana bu defa fazla misyon yüklemeyeceğim Aralık.

Sadece Seni çocukluğumdan beri çok Sevdim,
Beklentilerimi törpülemiş olsam da, Sen bana bakma...
Ben yine de anlamsızca beklenti içinde olacağım Sana karşı,

Ne istediğimi asla kestiremeden...

Seni Seviyorum ARALIK,

Benim KUTSAL AY'IM.

2010 Z Raporu / Bitmiştir...

Uzun zaman oldu ki, samimi itiraflarım yok.

Çünkü olduğu gibiyim. Açık ve net.

Ve hatta ekstra şeffaf…

Kısa zaman önce çok köklü değişikliklerin yılıydı benim için, 2009.

Geldi, değiştirdi, yıktı, baştan başlattı ve 2010 a devretti sorumluluklarını.

Sorumluluk diyorum, çünkü bana yaklaşan ve benden uzaklaşan her nesne ve soyutun bir sorumluluğu vardır.

Ancak ‘’gerçek olan’’ bir değişim başlatır.

taa ilk andan itibaren!

Ben ne kadar gerçeğim bilmiyorum. Daima olduğu gibi, hala ciddi kaygı ve soru işaretlerim mevcut.

Bunlar mezara kadar gelecekler benimle biliyorum. Çünkü O soru işaretleri de birer gerçeği temsil ediyorlar zihnimde ve gerçeğe yakın gördüğüm dünya hayatında.

Uzun zaman oldu ki, doğru ile gerçek arasındaki ayrımı yapamıyorum.

Bunu düşünecek ne zamanım ne de imkanım var.

Her doğru gerçek olmayabilir.

Her gerçeğim de doğru olmayabilir.

Yanlış kelimesi anılmaz pek benim sayfalarımda… ama anıldığı anlar, dönemler ciddi ciddi olmuştur.

O kelime ile başlayan cümlelerin gerçekliğini test etmek adına… zamanında, yanlışlar denenmiştir…

(Yüzeysel olarak)

Aslında vakti zamanında daha ciddi bir felsefe ve açıksız bir yaşam düşünüyordum.

Açıklarının en aza indirgenmiş olduğu bir dünya hayatı ve biraz da mistik bir tarzda… şimdilik uzaktayız. Doğruluğu tartışılır.

Ama olmadı,  iflas etti…

Gerçek daha sertti, uzun sürmedi…

Dayanılırlılığı düşüktü, segmentasyon hatası vardı…

Doğuştan gelen kalıtsal hatalar hesaba yeterince katılmadı, varoluşsal psikozlar denklemi bütünüyle bozdu.

Düşündüğüm ve tasarladığım her şey hafif kaldı.

Bütünüyle İFLAS etti.

Sadece farkındalık kaldı elimde bütün olarak.

 O da ciddi zarar verdi tüm ürettiğim düşüncelere.

Geçiyorum şimdi hepsini birer birer…

2010,

Zor geçti, içerik zengini değildi…

Nefessiz ve tek insanın mücadelelerine tanıklık eden bir yıl oldu.

Aşk’ın esareti ve bedelini ödemekle geçti.

Aşk demek yanlış olur,

Adını koymadığım farklı bir dünyanın bedelidir bu sene yaşanan her zorluk, zorunluluk.

Aşk’tan farklı bir duygunun nesnesi,  kadının varoluşu.

Kadının kendisini varedememesi, zayıflığı ve aracılığı…

Sınava kadın da dahil, amaçta; kadınla gerçekleşecek yegane çıkış.

Kadının aslına çıkacak bir zaman diliminin satınalınması !

Ben bu sene beyinsizdim.

Tektim daha çok…

Adını önceleri koyduğum, sonra vazgeçtiğim, sonraları başka bir boyut üzerine şekillendirdiğim,

Basit bir hayatın elde edilmesi uğruna… savaşlar başlattım…

Düşmanları belli olmayan, kaderle benim aramda geçen bir savaş.

Kendimi daha çok zavallı gibi hissettim öyle de gördüm.

Tanrı beni deniyordu,  O Tanrı’nın Özel’i ALLAH.

Kimsenin benden bir şey talep ettiği yoktu aslında

Hala da yok,  bu defa daha fazla seçenek isteyen

Seçenekleri çoğulcu bir mecraya taşımak isteyen bir ben var.

Altın Kural devam ediyor: Seda üzerine işlenmiş, ham hayat ! tek başıma yapmıyorum. Yapamıyorum!

2010,

Önümüzdeki seneye sorumluluklarını devredecek birkaç saat sonra…70 saat sonra…

2011 senesinin,

İlk 4’ü: Yolu hissetmekle

İkinci 4: Yola karar vermekle

Üçüncü 4: Yola taşınmakla

Son 4: Yolu kontrol etmekle tamamlanacak.

Kayıplar:

-          Zamanın yıpratıcı fiziki etkileri zirveye ulaştı.

-          Korku diye bir şey kalmadı, gözüm bir şey görmemeye başladı. Yine de temkinliyim.

-          Özgürlük sorunu olmasa da, tek başıma değilim artık. Daha fazla mücadele gerekiyor.

-          Etrafımdaki herkesin sahtekarlığı, olumsuz diyemeyeceğim ama negatif bir atmosfer yarattı.

-          Seda fazla tek kaldı, başıboş düşünüyor ve davranıyor.

Kazançlar:

-          Kesin olan hiçbir şey yok.

-          Seda’nın gelmesi, tek başına tüm kazançların tamamını oluşturuyor.

(varoluşsal huzur, sessiz iken)

Şüpheli:

-          Şüpheye yer yok.

-          Kaybetmeye zaman yok.

-          Karar aşamasında ciddi kaygılar oluşuyor.

-          En başa dönme cesareti alevleniyor.

-          Özgürlük duyguları yükseliyor.

-          30 yaş psikozu keşfedildi, çok net.

-          İçe dönüş sert bir şekilde başlıyor.

-          Beni tanımayanlar için sert ve keskin hareketler. (af yok)

Aile Durumu:

-          Vicdani duygular son buluyor.

-          Sorumluluk duygusu vicdan yapmanın önüne geçti.

-          Kimseye af yok.

-          Anne artık bu aileden görülmüyor ! (uzaydan fırlatılmış)

-          Seda’yla uzaklaşma hissi beliriyor.

-          Kimseye zerre merhamet yok.

-          Ölümler doğal karşılanacak… (kendi ölümüm dahil)

Başka bir şey yazmak istemiyorum…

2010 bye.

2011 ??? .